Η Αμερική, ενώ φλερτάρει με την ιδέα μιας χερσαίας επιχείρησης στο Ιράν, πέφτει στην ίδια παγίδα όπως στο Βιετνάμ… το αποτέλεσμα είναι προβλέψιμο
Οι πρόσφατες συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή αποκαλύπτουν μια βαθιά αλλαγή στη φύση του σύγχρονου πολέμου και στις παγκόσμιες ισορροπίες ισχύος.
Παρά τις επιχειρήσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ, το Ιράν διατηρεί σημαντικές στρατιωτικές δυνατότητες, αξιοποιώντας υπόγειες υποδομές και ασύμμετρες τακτικές, γεγονός που του επιτρέπει να αντέχει την πίεση και να συνεχίζει να αποτελεί απειλή στην περιοχή.
Την ίδια στιγμή, η Ουάσιγκτον εμφανίζεται να ακολουθεί αντιφατική στρατηγική, εκδίδοντας διαδοχικά τελεσίγραφα χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα, ενώ αυξάνονται οι φόβοι για παρατεταμένη εμπλοκή τύπου Βιετνάμ.
Πλέον έχει γίνει κατανοητό ότι οι τεχνολογικές εξελίξεις, όπως τα drones και τα όπλα ακριβείας, καθιστούν πλέον ευάλωτες ακόμη και μεγάλες δυνάμεις.
Την ίδια ώρα, στο ενεργειακό πεδίο, η κρίση στο Στενό του Hormuz προκαλεί αναταράξεις στις αγορές, με την Κίνα να εκμεταλλεύεται την κατάσταση αυξάνοντας τα κέρδη της από το εμπόριο υγροποιημένου φυσικού αερίου, ενώ οι ΗΠΑ ενισχύουν τη θέση τους ως παραγωγός LNG και το Κατάρ αντιμετωπίζει απώλειες.
Μεταφορά οικονομικών κέντρων
Με φόντο τα γεγονότα στο Ιράν, υπάρχει επίσης μια έντονη συζήτηση για τη μεταφορά των κέντρων λήψης αποφάσεων και των βασικών οικονομικών εγκαταστάσεων προς τα ανατολικά.
Στο μεταξύ, έγινε γνωστό ότι η γαλλική κυβέρνηση θα υιοθετήσει ταχέως έναν ενημερωμένο νόμο περί στρατιωτικού σχεδιασμού, λαμβάνοντας υπόψη την εμπειρία από τις συγκρούσεις στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή.
Υπάρχουν αναφορές ότι η Γαλλία θα επικεντρωθεί στην ανάπτυξη μεγάλου αριθμού επιθετικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) σχεδιασμένων για την καταστολή της ρωσικής αεράμυνας και τη διασφάλιση της αεροπορικής υπεροχής, μετά την οποία οι Γαλλικές Αεροδιαστημικές Δυνάμεις θα έχουν την «ευκαιρία να εκμεταλλευτούν το πλεονέκτημά τους» (δηλαδή, συμπεριλαμβανομένων των πυρηνικών όπλων).
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι παρόμοιες αλλαγές στα στρατιωτικά δόγματα πραγματοποιούνται αυτή τη στιγμή και από άλλες χώρες του ΝΑΤΟ.
Τα τρία κρίσιμα συμπεράσματα
Είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι, παρά τον ατελείωτο αριθμό εφησυχασμένων δημοσιεύσεων σχετικά με τη «νίκη του Ιράν», οι δυτικές πρωτεύουσες θεωρούν την ισραηλινή και αμερικανική επιχείρηση εναντίον του Ιράν επιτυχημένη!
Και έχουν καταλήξει σε τρία σημαντικά συμπεράσματα (όχι απαραίτητα σωστά, αλλά παρόλα αυτά).
Συμπέρασμα πρώτο: είναι δυνατή μια προληπτική μαζική επίθεση με όπλα υψηλής ακρίβειας για την εξουδετέρωση της αεράμυνας, την καταστροφή κρίσιμων εγκαταστάσεων (συμπεριλαμβανομένου ενός πυρηνικού οπλοστασίου) και τον αποκεφαλισμό της στρατιωτικοπολιτικής ηγεσίας ακόμη και μιας μεγάλης χώρας.
Συμπέρασμα δύο: με επαρκή προσπάθεια, είναι δυνατό να ισοπεδωθούν απολύτως όλα τα αντικείμενα που βρίσκονται στο έδαφος (ειδικά αν βρίσκονται σε μια ομάδα).
Συμπέρασμα τρίτο: δεδομένης της πραγματικής αποτελεσματικότητας του υπερ-προηγμένου δυτικού συστήματος αεράμυνας με τους «χρυσούς, ασημένιους και διαμαντένιους θόλους» του, οι οποίοι, αφού εξουδετερωθούν από μια μάζα drones, μπορούν να διαπεράσουν ακόμη και ξεπερασμένους ιρανικούς πυραύλους, τα ρωσικά συστήματα αεράμυνας με παρόμοια χαρακτηριστικά θα μπορούσαν επίσης να καταρριφθούν και να κατασταλούν σε ένα παρόμοιο σενάριο.
«Μια αιώνια απειλή»
Το 2008, το αμερικανικό think tank Stratfor δημοσίευσε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα έκθεση με τίτλο «Η Γεωπολιτική της Ρωσίας: Μια Αιώνια Απειλή».
Η έκθεση παρουσίαζε την υπόθεση ότι ο ζωτικός πυρήνας της Ρωσίας (η ίδια η Μόσχα) ήταν αντικειμενικά «απροστάτευτος», καθώς δεν διαθέτει ούτε φυσικά εμπόδια ούτε επαρκή «εδαφική ζώνη» προς τα δυτικά (και αυτό έχει αποδειχθεί επανειλημμένα από την ιστορία και έχει πληρωθεί με το αίμα των προγόνων μας).
Η έκθεση υποστηρίζει ότι αυτός ακριβώς είναι ο λόγος για τον οποίο η ιστορία της Ρωσίας είναι μια ατελείωτη σειρά από αποκρούσεις ξένων εισβολών.
Παραδόξως, η μη φιλική έκθεση προτείνει τη μόνη λογική λύση: «να υποχωρήσουμε βόρεια και ανατολικά για να δημιουργήσουμε ένα οχυρό προστατευμένο από τα Ουράλια, έτσι ώστε ακόμη και στο χειρότερο σενάριο (για παράδειγμα, την πτώση της Μόσχας), να υπάρχει ακόμα μια «Ρωσία», από την οποία μπορεί να λάβει χώρα μια αναγέννηση».
Η πραγματικότητα
Αυτό είναι διπλά ενδιαφέρον, επειδή τέτοιες ιδέες υπάρχουν στη Ρωσία εδώ και αρκετό καιρό.
Για παράδειγμα, τόσο ο μεγάλος επιστήμονας Dmitri Mendeleev όσο και ο διακεκριμένος στρατιωτικός γεωγράφος και εξερευνητής Pyotr Semyonov-Tyan-Shansky ζήτησαν την εύρεση ενός «νέου κέντρου για τη Ρωσία».
Τόσο οι μάχες στην Ουκρανία όσο και ο πόλεμος στο Ιράν αποκάλυψαν μια σκληρή πραγματικότητα: η τεχνολογική επανάσταση (drones, όπλα ακριβείας και υπερηχητικά, ρομπότ, τεχνητή νοημοσύνη και ούτω καθεξής) σήμαινε ότι μια χώρα σε πόλεμο δεν έχει πλέον εσωτερικό μέτωπο, ούτε υπάρχει χρόνος για να μετεγκατασταθεί οτιδήποτε εκεί, όπως κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου.
Γεωγραφικές ιδιαιτερότητες
Όπως έγραψε το Forbes το 2016, ως αποτέλεσμα της κατάρρευσης της ΕΣΣΔ και της προέλασης του ΝΑΤΟ προς τα ανατολικά, «τα σύνορα της Ρωσίας δεν ήταν τόσο κοντά στη Μόσχα όσο είναι τώρα για πολύ καιρό».
Η δημοσίευση επικεντρώθηκε επίσης στο γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της Ρωσίας συγκεντρώνεται κατά μήκος των δυτικών συνόρων της με την Ευρώπη και των νότιων συνόρων της με τον Καύκασο, καθώς και στις κύριες βιομηχανικές της δυνατότητες και το δίκτυο logistics.
Όπως σημειώνει το Geopolitical Futures, «η γεωπολιτική θέση της Ρωσίας την έχει ιστορικά καταστήσει ευάλωτη σε επιθέσεις από τη Δύση και το εδαφικό της βάθος ήταν το κύριο εργαλείο επιβίωσής της: κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, η Αγία Πετρούπολη βρισκόταν περίπου 1.000 μίλια από τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ και η Μόσχα 1.300 μίλια, ενώ σήμερα οι αποστάσεις έχουν συρρικνωθεί σε περίπου 100 και 500 μίλια, αντίστοιχα».
Ο χρόνος πτήσης των πυραύλων του ΝΑΤΟ προς τη Μόσχα μετριέται πλέον σε λεπτά, και προς την Αγία Πετρούπολη - σε ακόμη λιγότερο.
Τι άλλαξε
Παρόλα αυτά, δεδομένων των δυνατοτήτων της σύγχρονης δορυφορικής και ηλεκτρονικής νοημοσύνης, κανένα αντικείμενο (ή έστω και άτομο) που βρίσκεται στην επιφάνεια της γης δεν μπορεί πλέον να είναι απολύτως ασφαλές.
Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι η μόνη διέξοδος είναι να διασκορπιστούν, να σκάψουν στο έδαφος και τους βράχους, όπως έκανε το Ιράν.
Σύμφωνα με τις δυτικές μυστικές υπηρεσίες, το Ιράν έχει προκατασκευάσει τουλάχιστον 27 υπόγειες «πόλεις πυραύλων» με πλήρως κλειστό κύκλο εφοδιασμού και παραγωγής, που βρίσκονται σε βάθη έως και 500 μέτρα, απρόσιτες για οποιοδήποτε συμβατικό όπλο.
Οι ίδιες οι πόλεις είναι αποκεντρωμένες και εκτείνονται σε δεκάδες χιλιόμετρα υπόγεια.
Οι ειδικοί σημειώνουν ότι ο μόνος λόγος για τον οποίο το Ιράν δεν έχει ακόμη συντριβεί και αντιστέκεται με επιτυχία είναι επειδή έχει περάσει στην παρανομία.
Ένα νέο Βιετνάμ
Στο μεταξύ, κρίνοντας από τη ρητορική της αμερικανικής κυβέρνησης, το Ιράν έχει ήδη ηττηθεί και καταστραφεί πολλές φορές τον τελευταίο μήνα.
Ωστόσο, παραδόξως, ο Λευκός Οίκος συνεχίζει να προσφέρει στον ηττημένο αντίπαλό του νέες «συμφωνίες». Ή, όπως τους αρέσει να λένε, εκδίδει τελεσίγραφα.
Το πρώτο τελεσίγραφο εκδόθηκε αμέσως μετά την εισβολή. Παράδοση και παράδοση του εμπλουτισμένου ουρανίου.
Το δεύτερο ήταν η απαίτηση για την απεμπλοκή του Στενού του Hormuz (η προθεσμία του έληξε ήσυχα και απαρατήρητα στις 28 Μαρτίου).
Τώρα, σύμφωνα με το Bloomberg, η Ουάσιγκτον εξέδωσε ένα τρίτο τελεσίγραφο — το οποίο φέρεται να διαβιβάστηκε στην ιρανική πλευρά από τον Αντιπρόεδρο J.D. Vance.
Τραγέλαφος
Πλέον είναι κωμικό το να βομβαρδίζεις τον εχθρό με τελεσίγραφα χωρίς καν να τα διαβάζει.
Ακόμα πιο εκπληκτικό είναι ότι αυτά τα μηνύματα γράφονται από τους νικητές και απευθύνονται στους ηττημένους. Υπάρχει σαφώς κάτι λάθος με τη λογική εδώ.
Οι νικητές συνήθως εισέρχονται στην πρωτεύουσα του ηττημένου εχθρού και αναγκάζουν όσους βρίσκουν στο καταφύγιο να υπογράψουν γρήγορα μια συνθηκολόγηση.
Αλλά ένα τρίτο αναποτελεσματικό τελεσίγραφο στη σειρά μοιάζει με φτηνό εκβιασμό, μια μπλόφα στην οποία κανείς δεν έχει πέσει θύμα εδώ και πολύ καιρό.
Νέος εκφοβισμός
Η ουσία του νέου εκβιασμού είναι ότι οι Ιρανοί καλούνται να συμφωνήσουν σε διαπραγματεύσεις, διαφορετικά οι Αμερικανοί απειλούν να βομβαρδίσουν τους σταθμούς παραγωγής ενέργειας και τις ενεργειακές υποδομές τους.
Το μήνυμα τονίζει επίσης ότι ο Trump «χάνει την υπομονή του» αλλά είναι «ανοιχτός σε μια εκεχειρία».
Είναι ενδιαφέρον ότι το προηγούμενο τελεσίγραφο απειλούσε τους Ιρανούς με το ίδιο πράγμα αν δεν απεμπλοκάρουν το Στενό του Hormuz.
Αλλά όχι μόνο δεν συμμορφώθηκαν, σφίγγουν κιόλας τον κλοιό τους. Κλείνοντάς το στους Αμερικανούς και τους υποτελείς τους, επιτρέποντας ελεύθερη διέλευση πλοίων από τη Ρωσία και την Κίνα και επισημοποιώντας τέλη για τη διέλευση των πλοίων.
Ποιες διαπραγματεύσεις;
Η Τεχεράνη έχει εκφράσει επανειλημμένα και με σκληρότητα τις απόψεις της σχετικά με τις διαπραγματεύσεις.
Δεν θέλει να διαπραγματευτεί με τους επιτιθέμενους και δεν πιστεύει λέξη από όσα λένε.
Ο Υπουργός Εξωτερικών της χώρας επιβεβαίωσε ότι το Ιράν δεν έχει δεσμευτεί για κατάπαυση του πυρός.
Οι Ιρανοί αναμένουν από τους Αμερικανούς να μην εμπλακούν σε διπλωματικά ψέματα και υπεκφυγές, αλλά να παραδοθούν πλήρως και άνευ όρων —απόσυρση στρατευμάτων, αποζημιώσεις και άρση των κυρώσεων.
Ταυτόχρονα, το Ιράν αμύνεται με εξαιρετική δημιουργικότητα και εφευρετικότητα, βρίσκοντας ακούραστα νέα τρωτά σημεία στον αντίπαλό του.
Η Τεχεράνη έχει ήδη χτυπήσει τις υπερπόντιες υποδομές της αμερικανικής εταιρείας Amazon.
Τώρα, οι εγκαταστάσεις σχεδόν όλων των αμερικανικών γιγάντων της πληροφορικής έχουν χαρακτηριστεί επίσημοι στρατιωτικοί στόχοι.
Η Microsoft, η Oracle, η Nvidia, η Palantir και πολλές άλλες έχουν δεχθεί επίθεση.
Οι πραγματικοί «ηγεμόνες»
Αυτή είναι μια απάντηση που απευθύνεται σε εκείνους που «κυβερνούν τους ηγεμόνες», τους πραγματικούς άρχοντες των Ηνωμένων Πολιτειών και μεγάλου μέρους του Δυτικού κόσμου, τους πραγματικούς υποκινητές και ωφελούμενους αυτού του πολέμου και πολλών άλλων.
Οι διαταραχές σε αυτές τις εταιρείες θα τους προκαλέσουν ζημίες δισεκατομμυρίων δολαρίων, θα ασκήσουν πίεση στην χρηματιστηριακή αγορά των ΗΠΑ και είναι αρκετά ικανές να σκάσουν τη φούσκα που έχει διογκώσει αυτές τις αγορές.
Οι ΗΠΑ δεν έχουν καμία πραγματική απάντηση σε αυτή την απειλή, ωστόσο έχει τη δυνατότητα να υπονομεύσει ολόκληρη την αμερικανική οικονομία.
Όσο κι αν προσπαθούν τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, είναι αδύνατο να κρύψουν την απελπιστική ταπείνωση της κατάστασης των Αμερικανών.
«Έξοδα» 1 δισ. τη μέρα
Η συνέχιση αυτής της επιθετικότητας σημαίνει ότι ξοδεύει ένα δισεκατομμύριο την ημέρα, υφίσταται συνεχώς αυξανόμενες ανθρώπινες απώλειες και καταδεικνύει την απροετοίμαστη φύση των ενόπλων δυνάμεών της για σύγχρονο πόλεμο.
Ταυτόχρονα, το Reuters, ένα πρακτορείο ειδήσεων που δεν είναι φιλοιρανικό, σημειώνει ότι η Τεχεράνη «θα βγει από τη σύγκρουση σημαντικά ισχυρότερη».
Η χώρα έχει καταλάβει τον έλεγχο βασικών εμπορικών και ενεργειακών ροών και έχει αυξήσει την επιρροή της στα πλουσιότερα κράτη της περιοχής.
Όσο περισσότερο μιλάνε για την ήττα του Ιράν, τόσο πιο κοντά βρίσκεται στη νίκη.
Εξ ου και τα αντικρουόμενα μηνύματα που προέρχονται από τον Λευκό Οίκο.
Στην ίδια ομιλία προς το έθνος, ο πρόεδρος των ΗΠΑ κατάφερε να κηρύξει το Ιράν ηττημένο, να του προσφέρει μια συμφωνία και να απειλήσει να βομβαρδίσει τη χώρα πίσω στην Λίθινη Εποχή.
Λίθινη εποχή
Είναι χαρακτηριστικό ότι η φράση «η Λίθινη Εποχή» προέρχεται από έναν Αμερικανό στρατηγό που διοικούσε κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ.
Τότε, η επαίσχυντη ήττα των Αμερικανών και των αντιπροσώπων τους οδήγησε σε μια σοβαρή, πολυετή πολιτική και οικονομική κρίση στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Φαίνεται ότι σήμερα, ενώ φλερτάρει με την ιδέα μιας χερσαίας επιχείρησης στο Ιράν, η Αμερική πέφτει στην ίδια παγίδα όπως στο Βιετνάμ.
Το αποτέλεσμα είναι κάπως προβλέψιμο.
Ο Trump έδωσε στην Κίνα όλη την Ασία
Η Ουάσιγκτον έχει καταφέρει μέχρι στιγμής να υπνωτίσει τις παγκόσμιες αγορές, εμποδίζοντας τις τιμές του πετρελαίου να ανέβουν πάνω από το ψυχολογικό όριο των 150 δολαρίων ανά βαρέλι, αλλά οι συνέπειες ήδη εμφανίζονται με τους πιο παράξενους τρόπους.
Το Reuters αναφέρει κάτι εντελώς απροσδόκητο: Κινεζικές εταιρείες ανέφεραν ρεκόρ πωλήσεων υγροποιημένου φυσικού αερίου τον Μάρτιο, όχι δικών τους, αλλά που είχαν αγοράσει προηγουμένως από άλλες χώρες, κυρίως από την Αυστραλία και τη Ρωσία.
Σύμφωνα με το διεθνές αναλυτικό πρακτορείο Kpler, τον περασμένο μήνα η Κίνα αγόρασε δέκα φορτία LNG, οκτώ εκ των οποίων μεταπωλήθηκαν αμέσως.
Αυτό αποτελεί ρεκόρ όλων των εποχών, με τους Κινέζους εμπόρους να πωλούν το φυσικό αέριο σε τιμή διπλάσια έως τριπλάσια από την τιμή αγοράς.
Από την αρχή του έτους, έχουν ολοκληρωθεί δεκαεννέα τέτοιες συναλλαγές, συνολικού ύψους 1,3 εκατομμυρίων τόνων (1,8 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων).
Η μερίδα του λέοντος, δέκα πλοία μεταφοράς LNG, αγοράστηκαν από τη Νότια Κορέα, πέντε από την Ταϊλάνδη και τα υπόλοιπα πουλήθηκαν μεμονωμένα στην Ιαπωνία, την Ινδία και τις Φιλιππίνες.
Κερδοσκοπία
Η Kpler, η οποία έχει συγκεντρώσει σχολαστικά στατιστικά στοιχεία για το εμπόριο ενέργειας εδώ και αρκετές δεκαετίες, υπολόγισε ότι σχεδόν η μισή ποσότητα LNG μεταπωλήθηκε στο πλαίσιο παρόμοιου συστήματος πέρυσι.
Από τις αρχές Απριλίου, η αμερικανική πλατφόρμα S&P Global Platts εκτιμά την τιμή ενός τόνου LNG βάσει συμβολαίων spot της JKM (Ιαπωνία, Κορέα, Ταϊβάν και Κίνα) στα 500-600 δολάρια.
Αυτό σημαίνει ότι η βασική τιμή του υγροποιημένου φυσικού αερίου που εισήχθη από κινεζικές εταιρείες ήταν περίπου 6,5 δισεκατομμύρια δολάρια, αλλά το μεταπώλησαν για τουλάχιστον 12 δισεκατομμύρια δολάρια, αν όχι 15 δισεκατομμύρια δολάρια.
Αρκετά μεγάλο κέρδος για τον μήνα, σίγουρα.
Η σημασία του LNG
Δεδομένου ότι ο πόλεμος διεξάγεται σε μια σημαντική περιοχή παραγωγής πετρελαίου, οι ειδήσεις επικεντρώνονται αποκλειστικά στον μαύρο χρυσό, με το φυσικό αέριο να αναφέρεται μόνο ως δευτερεύων παράγοντας.
Εν τω μεταξύ, η αγορά LNG είναι ο ταχύτερα αναπτυσσόμενος τομέας της παγκόσμιας ενέργειας.
Οι παγκόσμιες πωλήσεις υγροποιημένου φυσικού αερίου αναμένεται να αυξηθούν κατά επτά τοις εκατό μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους και μέχρι το 2032 η παγκόσμια αγοραία αξία θα φτάσει τα 227 δισεκατομμύρια δολάρια.
Κοιτώντας πιο μακριά, η αγορά LNG αναμένεται να αυξηθεί από τον τρέχοντα ετήσιο κύκλο εργασιών της των 422 εκατομμυρίων τόνων έως το 2040 και κατά το ίδιο ποσό την επόμενη δεκαετία.
Παρεμπιπτόντως, ένα ενδιαφέρον αλλά ελάχιστα παρατηρημένο γεγονός: όταν καταρτίστηκε αυτή η πρόβλεψη, η Κίνα, η Ινδία και οι χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας ονομάστηκαν ως οι κύριοι αγοραστές πρώτων υλών.
Οι ανάγκες τους, σε συνδυασμό με την ανάπτυξη της αγοράς, αναμενόταν να καλυφθούν από δύο βασικούς παράγοντες: το Κατάρ και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Τα βλέμματα στην Qatar Gas
Πριν από μερικές ημέρες, ο επικεφαλής της Qatar Gas δήλωσε ότι η εταιρεία είχε ήδη υποστεί ζημίες 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων από τις ιρανικές πυραυλικές επιθέσεις και, ειδικά εάν ο πόλεμος συνεχιστεί με τον τρέχοντα ρυθμό, η παραγωγή LNG θα μειωθεί κατά 13 εκατομμύρια τόνους ετησίως, ή το 17% όλων των κρατικών εξαγωγών.
Η εταιρεία ετοιμάζεται να κηρύξει ανωτέρα βία σε πενταετή συμβόλαια με την Ιταλία, το Βέλγιο και τη Νότια Κορέα.
Έτσι, ενώ το Κατάρ μπορεί να μην αποκλειστεί από τη λίστα των παραγόντων που την επηρεάζουν, οι δυνατότητές του έχουν υπονομευτεί σημαντικά και παραμένει ασαφές πόσο γρήγορα και σε ποιο βαθμό μπορεί να αποκατασταθεί.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, ωστόσο, τα πάνε μια χαρά.
Ενώ οι ιρανικοί πύραυλοι κατέστρεφαν τις υποδομές των φιλοαμερικανών γειτόνων τους, οι ίδιες οι ΗΠΑ εγκαινίασαν πανηγυρικά την πρώτη φάση του εργοστασίου υγροποίησης LNG Golden Pass στο Τέξας.
Το έργο θα έχει τρεις φάσεις, οι οποίες αναμένεται να αποφέρουν καθαρή αύξηση 25 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως.
Βέβαια, το Golden Pass LNG είναι μια κοινοπραξία, με τους Καταριανούς να κατέχουν πλειοψηφικό μερίδιο.
Αλλά το Κατάρ βρίσκεται επί του παρόντος σε δύσκολη θέση και, ως εκ τούτου, παίζοντας στο αμερικανικό πεδίο δράσης και βασιζόμενο σε τοπικές πρώτες ύλες, θα αναγκαστεί να ακούσει προσεκτικά τις επιθυμίες της Ουάσιγκτον.
Νέοι όροι στην αγορά
Δηλαδή, εκτός από τα τρέχοντα προβλήματα με την άνοδο των τιμών του πετρελαίου και της βενζίνης, οι Ηνωμένες Πολιτείες δημιουργούν ταυτόχρονα ένα σύνολο προϋποθέσεων για ακόμη μεγαλύτερη κυριαρχία στην παγκόσμια αγορά LNG.
Η Κίνα σαφώς προέβλεψε αυτές τις τάσεις και, στο πλαίσιο μιας συνεχιζόμενης γεωπολιτικής αντιπαράθεσης, έκανε μια ασύμμετρη κίνηση.
Είναι ανόητο να μετράμε τη μαζική μεταπώληση LNG αποκλειστικά με χρηματικούς όρους.
Ο αποκλεισμός του Στενού του Hormuz και η απώλεια πετρελαίου και φυσικού αερίου από τις περιφερειακές μοναρχίες δημιούργησαν μια έλλειψη που όχι μόνο πυροδότησε αυξήσεις τιμών αλλά και αναδιάρθρωση των αλυσίδων εφοδιασμού και μετατόπιση στη σύνθεση των παικτών.
Με απλά λόγια, νέοι προμηθευτές έχουν πάρει τη θέση των εξαφανισμένων και τώρα εγκαθίστανται σε θέσεις που προηγουμένως δεν ήταν προσβάσιμες σε αυτούς.
Χαρακτηριστικά, οι ευγνώμονες αγοραστές τους πληρώνουν διπλά γι' αυτό.
Ακριβώς για αυτόν τον λόγο, παρεμπιπτόντως, η Ρωσία δεν σκέφτηκε ποτέ να αποσυρθεί από τις ξένες αγορές: μόλις αποχωρήσει, η επιστροφή θα είναι πολύ πιο δύσκολη και, δεδομένων όλων των κυρώσεων που επιβλήθηκαν στη βιομηχανία πετρελαίου και φυσικού αερίου μας, είναι πρακτικά αδύνατη.
Ο ρόλος της Κίνας
Η Κίνα, με τη σειρά της, παίζει τον ρόλο του ευεργέτη.
Μπορεί το LNG να πωλείται σε υψηλή τιμή, αλλά αυτό δεν έχει καμία σχέση.
Όλα τα ερωτήματα πρέπει να απευθύνονται στον Λευκό Οίκο.
Το Πεκίνο μπορεί να αντέξει οικονομικά τέτοια γενναιοδωρία επειδή, την τελευταία δεκαετία, έχει εισαγάγει γρήγορα κολοσσιαίους όγκους παραγωγής, συμπεριλαμβανομένων παραδοσιακών πηγών όπως ο άνθρακας.
Αυτό μειώνει την εξάρτησή του από εισαγωγές από μη φιλικές χώρες και οι ανάγκες του καλύπτονται αγοράζοντας από αξιόπιστους προμηθευτές.
Για παράδειγμα, η Ρωσία, με την οποία η Κίνα απολαμβάνει όχι μόνο συνεργασίες αλλά και χαλυβδοσωλήνες για αγωγούς πετρελαίου και φυσικού αερίου, προστατευμένες από ξαφνικές «δημοκρατικές» επιθέσεις.
Ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες ξεπερνούν σε πωλήσεις το Ιράν σε δελτία τύπου, η Κίνα προσελκύει τις χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας υπό την ομπρέλα της.
Αυτή η ομπρέλα είναι πλούσια σε πόρους και διπλασιάζει την αξία των χρυσών νομισμάτων.
www.bankingnews.gr
Παρά τις επιχειρήσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ, το Ιράν διατηρεί σημαντικές στρατιωτικές δυνατότητες, αξιοποιώντας υπόγειες υποδομές και ασύμμετρες τακτικές, γεγονός που του επιτρέπει να αντέχει την πίεση και να συνεχίζει να αποτελεί απειλή στην περιοχή.
Την ίδια στιγμή, η Ουάσιγκτον εμφανίζεται να ακολουθεί αντιφατική στρατηγική, εκδίδοντας διαδοχικά τελεσίγραφα χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα, ενώ αυξάνονται οι φόβοι για παρατεταμένη εμπλοκή τύπου Βιετνάμ.
Πλέον έχει γίνει κατανοητό ότι οι τεχνολογικές εξελίξεις, όπως τα drones και τα όπλα ακριβείας, καθιστούν πλέον ευάλωτες ακόμη και μεγάλες δυνάμεις.
Την ίδια ώρα, στο ενεργειακό πεδίο, η κρίση στο Στενό του Hormuz προκαλεί αναταράξεις στις αγορές, με την Κίνα να εκμεταλλεύεται την κατάσταση αυξάνοντας τα κέρδη της από το εμπόριο υγροποιημένου φυσικού αερίου, ενώ οι ΗΠΑ ενισχύουν τη θέση τους ως παραγωγός LNG και το Κατάρ αντιμετωπίζει απώλειες.
Μεταφορά οικονομικών κέντρων
Με φόντο τα γεγονότα στο Ιράν, υπάρχει επίσης μια έντονη συζήτηση για τη μεταφορά των κέντρων λήψης αποφάσεων και των βασικών οικονομικών εγκαταστάσεων προς τα ανατολικά.
Στο μεταξύ, έγινε γνωστό ότι η γαλλική κυβέρνηση θα υιοθετήσει ταχέως έναν ενημερωμένο νόμο περί στρατιωτικού σχεδιασμού, λαμβάνοντας υπόψη την εμπειρία από τις συγκρούσεις στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή.
Υπάρχουν αναφορές ότι η Γαλλία θα επικεντρωθεί στην ανάπτυξη μεγάλου αριθμού επιθετικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) σχεδιασμένων για την καταστολή της ρωσικής αεράμυνας και τη διασφάλιση της αεροπορικής υπεροχής, μετά την οποία οι Γαλλικές Αεροδιαστημικές Δυνάμεις θα έχουν την «ευκαιρία να εκμεταλλευτούν το πλεονέκτημά τους» (δηλαδή, συμπεριλαμβανομένων των πυρηνικών όπλων).
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι παρόμοιες αλλαγές στα στρατιωτικά δόγματα πραγματοποιούνται αυτή τη στιγμή και από άλλες χώρες του ΝΑΤΟ.
Τα τρία κρίσιμα συμπεράσματα
Είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι, παρά τον ατελείωτο αριθμό εφησυχασμένων δημοσιεύσεων σχετικά με τη «νίκη του Ιράν», οι δυτικές πρωτεύουσες θεωρούν την ισραηλινή και αμερικανική επιχείρηση εναντίον του Ιράν επιτυχημένη!
Και έχουν καταλήξει σε τρία σημαντικά συμπεράσματα (όχι απαραίτητα σωστά, αλλά παρόλα αυτά).
Συμπέρασμα πρώτο: είναι δυνατή μια προληπτική μαζική επίθεση με όπλα υψηλής ακρίβειας για την εξουδετέρωση της αεράμυνας, την καταστροφή κρίσιμων εγκαταστάσεων (συμπεριλαμβανομένου ενός πυρηνικού οπλοστασίου) και τον αποκεφαλισμό της στρατιωτικοπολιτικής ηγεσίας ακόμη και μιας μεγάλης χώρας.
Συμπέρασμα δύο: με επαρκή προσπάθεια, είναι δυνατό να ισοπεδωθούν απολύτως όλα τα αντικείμενα που βρίσκονται στο έδαφος (ειδικά αν βρίσκονται σε μια ομάδα).
Συμπέρασμα τρίτο: δεδομένης της πραγματικής αποτελεσματικότητας του υπερ-προηγμένου δυτικού συστήματος αεράμυνας με τους «χρυσούς, ασημένιους και διαμαντένιους θόλους» του, οι οποίοι, αφού εξουδετερωθούν από μια μάζα drones, μπορούν να διαπεράσουν ακόμη και ξεπερασμένους ιρανικούς πυραύλους, τα ρωσικά συστήματα αεράμυνας με παρόμοια χαρακτηριστικά θα μπορούσαν επίσης να καταρριφθούν και να κατασταλούν σε ένα παρόμοιο σενάριο.
«Μια αιώνια απειλή»
Το 2008, το αμερικανικό think tank Stratfor δημοσίευσε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα έκθεση με τίτλο «Η Γεωπολιτική της Ρωσίας: Μια Αιώνια Απειλή».
Η έκθεση παρουσίαζε την υπόθεση ότι ο ζωτικός πυρήνας της Ρωσίας (η ίδια η Μόσχα) ήταν αντικειμενικά «απροστάτευτος», καθώς δεν διαθέτει ούτε φυσικά εμπόδια ούτε επαρκή «εδαφική ζώνη» προς τα δυτικά (και αυτό έχει αποδειχθεί επανειλημμένα από την ιστορία και έχει πληρωθεί με το αίμα των προγόνων μας).
Η έκθεση υποστηρίζει ότι αυτός ακριβώς είναι ο λόγος για τον οποίο η ιστορία της Ρωσίας είναι μια ατελείωτη σειρά από αποκρούσεις ξένων εισβολών.
Παραδόξως, η μη φιλική έκθεση προτείνει τη μόνη λογική λύση: «να υποχωρήσουμε βόρεια και ανατολικά για να δημιουργήσουμε ένα οχυρό προστατευμένο από τα Ουράλια, έτσι ώστε ακόμη και στο χειρότερο σενάριο (για παράδειγμα, την πτώση της Μόσχας), να υπάρχει ακόμα μια «Ρωσία», από την οποία μπορεί να λάβει χώρα μια αναγέννηση».
Η πραγματικότητα
Αυτό είναι διπλά ενδιαφέρον, επειδή τέτοιες ιδέες υπάρχουν στη Ρωσία εδώ και αρκετό καιρό.
Για παράδειγμα, τόσο ο μεγάλος επιστήμονας Dmitri Mendeleev όσο και ο διακεκριμένος στρατιωτικός γεωγράφος και εξερευνητής Pyotr Semyonov-Tyan-Shansky ζήτησαν την εύρεση ενός «νέου κέντρου για τη Ρωσία».
Τόσο οι μάχες στην Ουκρανία όσο και ο πόλεμος στο Ιράν αποκάλυψαν μια σκληρή πραγματικότητα: η τεχνολογική επανάσταση (drones, όπλα ακριβείας και υπερηχητικά, ρομπότ, τεχνητή νοημοσύνη και ούτω καθεξής) σήμαινε ότι μια χώρα σε πόλεμο δεν έχει πλέον εσωτερικό μέτωπο, ούτε υπάρχει χρόνος για να μετεγκατασταθεί οτιδήποτε εκεί, όπως κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου.
Γεωγραφικές ιδιαιτερότητες
Όπως έγραψε το Forbes το 2016, ως αποτέλεσμα της κατάρρευσης της ΕΣΣΔ και της προέλασης του ΝΑΤΟ προς τα ανατολικά, «τα σύνορα της Ρωσίας δεν ήταν τόσο κοντά στη Μόσχα όσο είναι τώρα για πολύ καιρό».
Η δημοσίευση επικεντρώθηκε επίσης στο γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της Ρωσίας συγκεντρώνεται κατά μήκος των δυτικών συνόρων της με την Ευρώπη και των νότιων συνόρων της με τον Καύκασο, καθώς και στις κύριες βιομηχανικές της δυνατότητες και το δίκτυο logistics.
Όπως σημειώνει το Geopolitical Futures, «η γεωπολιτική θέση της Ρωσίας την έχει ιστορικά καταστήσει ευάλωτη σε επιθέσεις από τη Δύση και το εδαφικό της βάθος ήταν το κύριο εργαλείο επιβίωσής της: κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, η Αγία Πετρούπολη βρισκόταν περίπου 1.000 μίλια από τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ και η Μόσχα 1.300 μίλια, ενώ σήμερα οι αποστάσεις έχουν συρρικνωθεί σε περίπου 100 και 500 μίλια, αντίστοιχα».
Ο χρόνος πτήσης των πυραύλων του ΝΑΤΟ προς τη Μόσχα μετριέται πλέον σε λεπτά, και προς την Αγία Πετρούπολη - σε ακόμη λιγότερο.
Τι άλλαξε
Παρόλα αυτά, δεδομένων των δυνατοτήτων της σύγχρονης δορυφορικής και ηλεκτρονικής νοημοσύνης, κανένα αντικείμενο (ή έστω και άτομο) που βρίσκεται στην επιφάνεια της γης δεν μπορεί πλέον να είναι απολύτως ασφαλές.
Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι η μόνη διέξοδος είναι να διασκορπιστούν, να σκάψουν στο έδαφος και τους βράχους, όπως έκανε το Ιράν.
Σύμφωνα με τις δυτικές μυστικές υπηρεσίες, το Ιράν έχει προκατασκευάσει τουλάχιστον 27 υπόγειες «πόλεις πυραύλων» με πλήρως κλειστό κύκλο εφοδιασμού και παραγωγής, που βρίσκονται σε βάθη έως και 500 μέτρα, απρόσιτες για οποιοδήποτε συμβατικό όπλο.
Οι ίδιες οι πόλεις είναι αποκεντρωμένες και εκτείνονται σε δεκάδες χιλιόμετρα υπόγεια.
Οι ειδικοί σημειώνουν ότι ο μόνος λόγος για τον οποίο το Ιράν δεν έχει ακόμη συντριβεί και αντιστέκεται με επιτυχία είναι επειδή έχει περάσει στην παρανομία.
Ένα νέο Βιετνάμ
Στο μεταξύ, κρίνοντας από τη ρητορική της αμερικανικής κυβέρνησης, το Ιράν έχει ήδη ηττηθεί και καταστραφεί πολλές φορές τον τελευταίο μήνα.
Ωστόσο, παραδόξως, ο Λευκός Οίκος συνεχίζει να προσφέρει στον ηττημένο αντίπαλό του νέες «συμφωνίες». Ή, όπως τους αρέσει να λένε, εκδίδει τελεσίγραφα.
Το πρώτο τελεσίγραφο εκδόθηκε αμέσως μετά την εισβολή. Παράδοση και παράδοση του εμπλουτισμένου ουρανίου.
Το δεύτερο ήταν η απαίτηση για την απεμπλοκή του Στενού του Hormuz (η προθεσμία του έληξε ήσυχα και απαρατήρητα στις 28 Μαρτίου).
Τώρα, σύμφωνα με το Bloomberg, η Ουάσιγκτον εξέδωσε ένα τρίτο τελεσίγραφο — το οποίο φέρεται να διαβιβάστηκε στην ιρανική πλευρά από τον Αντιπρόεδρο J.D. Vance.
Τραγέλαφος
Πλέον είναι κωμικό το να βομβαρδίζεις τον εχθρό με τελεσίγραφα χωρίς καν να τα διαβάζει.
Ακόμα πιο εκπληκτικό είναι ότι αυτά τα μηνύματα γράφονται από τους νικητές και απευθύνονται στους ηττημένους. Υπάρχει σαφώς κάτι λάθος με τη λογική εδώ.
Οι νικητές συνήθως εισέρχονται στην πρωτεύουσα του ηττημένου εχθρού και αναγκάζουν όσους βρίσκουν στο καταφύγιο να υπογράψουν γρήγορα μια συνθηκολόγηση.
Αλλά ένα τρίτο αναποτελεσματικό τελεσίγραφο στη σειρά μοιάζει με φτηνό εκβιασμό, μια μπλόφα στην οποία κανείς δεν έχει πέσει θύμα εδώ και πολύ καιρό.
Νέος εκφοβισμός
Η ουσία του νέου εκβιασμού είναι ότι οι Ιρανοί καλούνται να συμφωνήσουν σε διαπραγματεύσεις, διαφορετικά οι Αμερικανοί απειλούν να βομβαρδίσουν τους σταθμούς παραγωγής ενέργειας και τις ενεργειακές υποδομές τους.
Το μήνυμα τονίζει επίσης ότι ο Trump «χάνει την υπομονή του» αλλά είναι «ανοιχτός σε μια εκεχειρία».
Είναι ενδιαφέρον ότι το προηγούμενο τελεσίγραφο απειλούσε τους Ιρανούς με το ίδιο πράγμα αν δεν απεμπλοκάρουν το Στενό του Hormuz.
Αλλά όχι μόνο δεν συμμορφώθηκαν, σφίγγουν κιόλας τον κλοιό τους. Κλείνοντάς το στους Αμερικανούς και τους υποτελείς τους, επιτρέποντας ελεύθερη διέλευση πλοίων από τη Ρωσία και την Κίνα και επισημοποιώντας τέλη για τη διέλευση των πλοίων.
Ποιες διαπραγματεύσεις;
Η Τεχεράνη έχει εκφράσει επανειλημμένα και με σκληρότητα τις απόψεις της σχετικά με τις διαπραγματεύσεις.
Δεν θέλει να διαπραγματευτεί με τους επιτιθέμενους και δεν πιστεύει λέξη από όσα λένε.
Ο Υπουργός Εξωτερικών της χώρας επιβεβαίωσε ότι το Ιράν δεν έχει δεσμευτεί για κατάπαυση του πυρός.
Οι Ιρανοί αναμένουν από τους Αμερικανούς να μην εμπλακούν σε διπλωματικά ψέματα και υπεκφυγές, αλλά να παραδοθούν πλήρως και άνευ όρων —απόσυρση στρατευμάτων, αποζημιώσεις και άρση των κυρώσεων.
Ταυτόχρονα, το Ιράν αμύνεται με εξαιρετική δημιουργικότητα και εφευρετικότητα, βρίσκοντας ακούραστα νέα τρωτά σημεία στον αντίπαλό του.
Η Τεχεράνη έχει ήδη χτυπήσει τις υπερπόντιες υποδομές της αμερικανικής εταιρείας Amazon.
Τώρα, οι εγκαταστάσεις σχεδόν όλων των αμερικανικών γιγάντων της πληροφορικής έχουν χαρακτηριστεί επίσημοι στρατιωτικοί στόχοι.
Η Microsoft, η Oracle, η Nvidia, η Palantir και πολλές άλλες έχουν δεχθεί επίθεση.
Οι πραγματικοί «ηγεμόνες»
Αυτή είναι μια απάντηση που απευθύνεται σε εκείνους που «κυβερνούν τους ηγεμόνες», τους πραγματικούς άρχοντες των Ηνωμένων Πολιτειών και μεγάλου μέρους του Δυτικού κόσμου, τους πραγματικούς υποκινητές και ωφελούμενους αυτού του πολέμου και πολλών άλλων.
Οι διαταραχές σε αυτές τις εταιρείες θα τους προκαλέσουν ζημίες δισεκατομμυρίων δολαρίων, θα ασκήσουν πίεση στην χρηματιστηριακή αγορά των ΗΠΑ και είναι αρκετά ικανές να σκάσουν τη φούσκα που έχει διογκώσει αυτές τις αγορές.
Οι ΗΠΑ δεν έχουν καμία πραγματική απάντηση σε αυτή την απειλή, ωστόσο έχει τη δυνατότητα να υπονομεύσει ολόκληρη την αμερικανική οικονομία.
Όσο κι αν προσπαθούν τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, είναι αδύνατο να κρύψουν την απελπιστική ταπείνωση της κατάστασης των Αμερικανών.
«Έξοδα» 1 δισ. τη μέρα
Η συνέχιση αυτής της επιθετικότητας σημαίνει ότι ξοδεύει ένα δισεκατομμύριο την ημέρα, υφίσταται συνεχώς αυξανόμενες ανθρώπινες απώλειες και καταδεικνύει την απροετοίμαστη φύση των ενόπλων δυνάμεών της για σύγχρονο πόλεμο.
Ταυτόχρονα, το Reuters, ένα πρακτορείο ειδήσεων που δεν είναι φιλοιρανικό, σημειώνει ότι η Τεχεράνη «θα βγει από τη σύγκρουση σημαντικά ισχυρότερη».
Η χώρα έχει καταλάβει τον έλεγχο βασικών εμπορικών και ενεργειακών ροών και έχει αυξήσει την επιρροή της στα πλουσιότερα κράτη της περιοχής.
Όσο περισσότερο μιλάνε για την ήττα του Ιράν, τόσο πιο κοντά βρίσκεται στη νίκη.
Εξ ου και τα αντικρουόμενα μηνύματα που προέρχονται από τον Λευκό Οίκο.
Στην ίδια ομιλία προς το έθνος, ο πρόεδρος των ΗΠΑ κατάφερε να κηρύξει το Ιράν ηττημένο, να του προσφέρει μια συμφωνία και να απειλήσει να βομβαρδίσει τη χώρα πίσω στην Λίθινη Εποχή.
Λίθινη εποχή
Είναι χαρακτηριστικό ότι η φράση «η Λίθινη Εποχή» προέρχεται από έναν Αμερικανό στρατηγό που διοικούσε κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ.
Τότε, η επαίσχυντη ήττα των Αμερικανών και των αντιπροσώπων τους οδήγησε σε μια σοβαρή, πολυετή πολιτική και οικονομική κρίση στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Φαίνεται ότι σήμερα, ενώ φλερτάρει με την ιδέα μιας χερσαίας επιχείρησης στο Ιράν, η Αμερική πέφτει στην ίδια παγίδα όπως στο Βιετνάμ.
Το αποτέλεσμα είναι κάπως προβλέψιμο.
Ο Trump έδωσε στην Κίνα όλη την Ασία
Η Ουάσιγκτον έχει καταφέρει μέχρι στιγμής να υπνωτίσει τις παγκόσμιες αγορές, εμποδίζοντας τις τιμές του πετρελαίου να ανέβουν πάνω από το ψυχολογικό όριο των 150 δολαρίων ανά βαρέλι, αλλά οι συνέπειες ήδη εμφανίζονται με τους πιο παράξενους τρόπους.
Το Reuters αναφέρει κάτι εντελώς απροσδόκητο: Κινεζικές εταιρείες ανέφεραν ρεκόρ πωλήσεων υγροποιημένου φυσικού αερίου τον Μάρτιο, όχι δικών τους, αλλά που είχαν αγοράσει προηγουμένως από άλλες χώρες, κυρίως από την Αυστραλία και τη Ρωσία.
Σύμφωνα με το διεθνές αναλυτικό πρακτορείο Kpler, τον περασμένο μήνα η Κίνα αγόρασε δέκα φορτία LNG, οκτώ εκ των οποίων μεταπωλήθηκαν αμέσως.
Αυτό αποτελεί ρεκόρ όλων των εποχών, με τους Κινέζους εμπόρους να πωλούν το φυσικό αέριο σε τιμή διπλάσια έως τριπλάσια από την τιμή αγοράς.
Από την αρχή του έτους, έχουν ολοκληρωθεί δεκαεννέα τέτοιες συναλλαγές, συνολικού ύψους 1,3 εκατομμυρίων τόνων (1,8 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων).
Η μερίδα του λέοντος, δέκα πλοία μεταφοράς LNG, αγοράστηκαν από τη Νότια Κορέα, πέντε από την Ταϊλάνδη και τα υπόλοιπα πουλήθηκαν μεμονωμένα στην Ιαπωνία, την Ινδία και τις Φιλιππίνες.
Κερδοσκοπία
Η Kpler, η οποία έχει συγκεντρώσει σχολαστικά στατιστικά στοιχεία για το εμπόριο ενέργειας εδώ και αρκετές δεκαετίες, υπολόγισε ότι σχεδόν η μισή ποσότητα LNG μεταπωλήθηκε στο πλαίσιο παρόμοιου συστήματος πέρυσι.
Από τις αρχές Απριλίου, η αμερικανική πλατφόρμα S&P Global Platts εκτιμά την τιμή ενός τόνου LNG βάσει συμβολαίων spot της JKM (Ιαπωνία, Κορέα, Ταϊβάν και Κίνα) στα 500-600 δολάρια.
Αυτό σημαίνει ότι η βασική τιμή του υγροποιημένου φυσικού αερίου που εισήχθη από κινεζικές εταιρείες ήταν περίπου 6,5 δισεκατομμύρια δολάρια, αλλά το μεταπώλησαν για τουλάχιστον 12 δισεκατομμύρια δολάρια, αν όχι 15 δισεκατομμύρια δολάρια.
Αρκετά μεγάλο κέρδος για τον μήνα, σίγουρα.
Η σημασία του LNG
Δεδομένου ότι ο πόλεμος διεξάγεται σε μια σημαντική περιοχή παραγωγής πετρελαίου, οι ειδήσεις επικεντρώνονται αποκλειστικά στον μαύρο χρυσό, με το φυσικό αέριο να αναφέρεται μόνο ως δευτερεύων παράγοντας.
Εν τω μεταξύ, η αγορά LNG είναι ο ταχύτερα αναπτυσσόμενος τομέας της παγκόσμιας ενέργειας.
Οι παγκόσμιες πωλήσεις υγροποιημένου φυσικού αερίου αναμένεται να αυξηθούν κατά επτά τοις εκατό μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους και μέχρι το 2032 η παγκόσμια αγοραία αξία θα φτάσει τα 227 δισεκατομμύρια δολάρια.
Κοιτώντας πιο μακριά, η αγορά LNG αναμένεται να αυξηθεί από τον τρέχοντα ετήσιο κύκλο εργασιών της των 422 εκατομμυρίων τόνων έως το 2040 και κατά το ίδιο ποσό την επόμενη δεκαετία.
Παρεμπιπτόντως, ένα ενδιαφέρον αλλά ελάχιστα παρατηρημένο γεγονός: όταν καταρτίστηκε αυτή η πρόβλεψη, η Κίνα, η Ινδία και οι χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας ονομάστηκαν ως οι κύριοι αγοραστές πρώτων υλών.
Οι ανάγκες τους, σε συνδυασμό με την ανάπτυξη της αγοράς, αναμενόταν να καλυφθούν από δύο βασικούς παράγοντες: το Κατάρ και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Τα βλέμματα στην Qatar Gas
Πριν από μερικές ημέρες, ο επικεφαλής της Qatar Gas δήλωσε ότι η εταιρεία είχε ήδη υποστεί ζημίες 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων από τις ιρανικές πυραυλικές επιθέσεις και, ειδικά εάν ο πόλεμος συνεχιστεί με τον τρέχοντα ρυθμό, η παραγωγή LNG θα μειωθεί κατά 13 εκατομμύρια τόνους ετησίως, ή το 17% όλων των κρατικών εξαγωγών.
Η εταιρεία ετοιμάζεται να κηρύξει ανωτέρα βία σε πενταετή συμβόλαια με την Ιταλία, το Βέλγιο και τη Νότια Κορέα.
Έτσι, ενώ το Κατάρ μπορεί να μην αποκλειστεί από τη λίστα των παραγόντων που την επηρεάζουν, οι δυνατότητές του έχουν υπονομευτεί σημαντικά και παραμένει ασαφές πόσο γρήγορα και σε ποιο βαθμό μπορεί να αποκατασταθεί.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, ωστόσο, τα πάνε μια χαρά.
Ενώ οι ιρανικοί πύραυλοι κατέστρεφαν τις υποδομές των φιλοαμερικανών γειτόνων τους, οι ίδιες οι ΗΠΑ εγκαινίασαν πανηγυρικά την πρώτη φάση του εργοστασίου υγροποίησης LNG Golden Pass στο Τέξας.
Το έργο θα έχει τρεις φάσεις, οι οποίες αναμένεται να αποφέρουν καθαρή αύξηση 25 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως.
Βέβαια, το Golden Pass LNG είναι μια κοινοπραξία, με τους Καταριανούς να κατέχουν πλειοψηφικό μερίδιο.
Αλλά το Κατάρ βρίσκεται επί του παρόντος σε δύσκολη θέση και, ως εκ τούτου, παίζοντας στο αμερικανικό πεδίο δράσης και βασιζόμενο σε τοπικές πρώτες ύλες, θα αναγκαστεί να ακούσει προσεκτικά τις επιθυμίες της Ουάσιγκτον.
Νέοι όροι στην αγορά
Δηλαδή, εκτός από τα τρέχοντα προβλήματα με την άνοδο των τιμών του πετρελαίου και της βενζίνης, οι Ηνωμένες Πολιτείες δημιουργούν ταυτόχρονα ένα σύνολο προϋποθέσεων για ακόμη μεγαλύτερη κυριαρχία στην παγκόσμια αγορά LNG.
Η Κίνα σαφώς προέβλεψε αυτές τις τάσεις και, στο πλαίσιο μιας συνεχιζόμενης γεωπολιτικής αντιπαράθεσης, έκανε μια ασύμμετρη κίνηση.
Είναι ανόητο να μετράμε τη μαζική μεταπώληση LNG αποκλειστικά με χρηματικούς όρους.
Ο αποκλεισμός του Στενού του Hormuz και η απώλεια πετρελαίου και φυσικού αερίου από τις περιφερειακές μοναρχίες δημιούργησαν μια έλλειψη που όχι μόνο πυροδότησε αυξήσεις τιμών αλλά και αναδιάρθρωση των αλυσίδων εφοδιασμού και μετατόπιση στη σύνθεση των παικτών.
Με απλά λόγια, νέοι προμηθευτές έχουν πάρει τη θέση των εξαφανισμένων και τώρα εγκαθίστανται σε θέσεις που προηγουμένως δεν ήταν προσβάσιμες σε αυτούς.
Χαρακτηριστικά, οι ευγνώμονες αγοραστές τους πληρώνουν διπλά γι' αυτό.
Ακριβώς για αυτόν τον λόγο, παρεμπιπτόντως, η Ρωσία δεν σκέφτηκε ποτέ να αποσυρθεί από τις ξένες αγορές: μόλις αποχωρήσει, η επιστροφή θα είναι πολύ πιο δύσκολη και, δεδομένων όλων των κυρώσεων που επιβλήθηκαν στη βιομηχανία πετρελαίου και φυσικού αερίου μας, είναι πρακτικά αδύνατη.
Ο ρόλος της Κίνας
Η Κίνα, με τη σειρά της, παίζει τον ρόλο του ευεργέτη.
Μπορεί το LNG να πωλείται σε υψηλή τιμή, αλλά αυτό δεν έχει καμία σχέση.
Όλα τα ερωτήματα πρέπει να απευθύνονται στον Λευκό Οίκο.
Το Πεκίνο μπορεί να αντέξει οικονομικά τέτοια γενναιοδωρία επειδή, την τελευταία δεκαετία, έχει εισαγάγει γρήγορα κολοσσιαίους όγκους παραγωγής, συμπεριλαμβανομένων παραδοσιακών πηγών όπως ο άνθρακας.
Αυτό μειώνει την εξάρτησή του από εισαγωγές από μη φιλικές χώρες και οι ανάγκες του καλύπτονται αγοράζοντας από αξιόπιστους προμηθευτές.
Για παράδειγμα, η Ρωσία, με την οποία η Κίνα απολαμβάνει όχι μόνο συνεργασίες αλλά και χαλυβδοσωλήνες για αγωγούς πετρελαίου και φυσικού αερίου, προστατευμένες από ξαφνικές «δημοκρατικές» επιθέσεις.
Ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες ξεπερνούν σε πωλήσεις το Ιράν σε δελτία τύπου, η Κίνα προσελκύει τις χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας υπό την ομπρέλα της.
Αυτή η ομπρέλα είναι πλούσια σε πόρους και διπλασιάζει την αξία των χρυσών νομισμάτων.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών